donderdag 18 maart 2010

BEVESTIGING

Het steekt toch wel schril af bij het beeld wat ons t/m 3 maart werd voorgeschoteld.
Almere zou van de PVV worden en er zou orde op zaken "the PVV-way" gaan worden gesteld.
Lijsttrekker van Roon beleefde een finest hour, wat dagenlang bleef aanhouden. Vele malen kreeg hij de gelegenheid om sarrend en hautain te verkondigen, dat Almere met de PVV zou veranderen in een bastion van veiligheid en efficiency. Straatcommando's en lastenverlichting [een substantieel deel van de ambtenaren eruit en meedogenloos snijden in linkse hobby's] waren de speerpunten, waarmee de Almerianen in het pak werden gestoken.
Nu , 2 weken later, ziet de PVV niets in een rol binnen het college en heeft de initiatieven tot coalitievorming definitief stop gezet.
In Den Haag speelt een soortgelijke situatie. De euforische uitroep van lijsttrekker Fritsma [we gaan de heersende politiek helemaal gek maken] blijkt neer te komen op "we gaan de Haagse kiezer enorm voor de gek houden".
Voor mij en gelukkig velen met mij de bevestiging van een sterk vermoeden.
En reden genoeg om de ontwikkelingen in de lokale politieke arena, waar de PVV electoraal van zich heeft doen spreken, prospectief door te trekken naar 9 juni.
Nederland heeft bestuurlijk gezien niet zo veel te vrezen van de PVV. Een rol bij de coalitievorming na 9 juni is net zo onwaarschijnlijk als die in Almere en Den Haag is gebleken.
Hebben we dan helemaal geen reden om voorzichtigheid te betrachten? Natuurlijk wel, want verwacht moet worden, dat de PVV, ondanks haar ronduit schimmige rol rond de bereidheid [over kunde zeg ik maar niets] om mee te werken aan echte oplossingen voor de echt wel bestaande problemen binnen dit land, wel degelijk een relatief fors deel van het electoraat achter zich zal weten te krijgen.
Geloof me, na maandenlang leeswerk her en der en na veel goed luisteren ben ik ervan overtuigd geraakt, dat verreweg het grootste deel van die aanhang niet tot de categorie "echte denkers" behoort. Primitief gedrag, veelal ingegeven vanuit de onderbuik, regeert in die gelederen. Het zijn veelal mensen, die menen, dat het simpele voer wat hen dagelijks op de buis wordt voorgezet [afkomstig van intellectueel nooit van de lager wal weggeraakte zenders als SBS, RTL e.d.] 1 op 1 kan worden geprojecteerd op het [lees: hun] dagelijks leven.

dinsdag 16 maart 2010

WOUTER LOOPT MIS:

- het alsnog slopen van de AOW;

- het verder uitkleden van de WW;

- het alsnog aanschaffen van een trosje JSF-toestellen;

- de ondergang van Balkenende & de Vries;

- de winst, die we behalen bij onze lening aan ING;

- de winst , die we behalen bij onze aankoop van ABN/AMRO;

- het in elkaar sleutelen van een fraai pakket aan bezuinigingen a raison van 36 miljard;

- de tegenvallende wederopstanding van de PvdA;

- het definitief vrijpleiten van Gerrit Zalm;

- het "zachte windei" in de gedaante van het rapport van de commissie de Wit;

- een nieuwe "regeerperiode" bij DNB van Fout Wellink;

- verdere marktwerking in de zorg;

- kwijtschelding van de vordering op IJsland;

- nog verdere wildgroei van bonussen in graaiersland;

Allemaal zaken waarvan een niet te onderschatten deel van Nederland meende, dat hij, Wouter, er een belangrijke "sociale" rol bij zou hebben moeten spelen. Allemaal zaken ook, die bol staan van de uitdagingen, waar een jonge ambtieuze vent annex politicus zijn tanden in zou moeten willen zetten. Wouter moet wel heel veel van zijn gezin houden óf Wouter moet wel heel veel schade aan zijn gezin goed te maken hebben óf Wouter moet gedacht hebben "laten die andere lamzakken eerst de boel maar opruimen dan kom ik á la Abraracourcix hoog op mijn schild in 2016 wel weer eens mijn gezicht laten zien. Want Job kan dan mooi langs de achterdeur vertrekken met het verhaal, dat hij 2 jaar lang op me heeft ingepraat en me uiteindelijk zover heeft gekregen om terug te keren."

maandag 15 maart 2010

JAN-PETER BONAPARTE

Nadert zijn Waterloo? Spuugt na 3/4 van Nederland nu ook zijn eigen partij hem eindelijk uit?
Één ding lijkt zeker: het beeld van de ideale schoonzoon of schoonvader met 2 linkerhanden is inmiddels zodanig geërodeerd, dat het in de prullebak kan.
Wat dan overblijft is het zoeken naar echte kwaliteiten; u weet wel, kwaliteiten die niets met onderbuikgevoel hebben te maken maar alles met kunde, geschiktheid voor de job.
Zelf zal hij, zo goed kennen we hem inmiddels wel, nog "heilig" overtuigd zijn van zijn eigen feilloosheid. En van de hype rond Job Cohen zal hij nauwelijks wakker liggen.
"Gewoon een ander soort Wouter Bos, dus ook weg te zetten en op de kast te jagen. Laat dat maar aan Jack de Vries over" zal hij denken.
Maar de realiteit is, dat hij in 2010 niet meer kan terugvallen op dat met zorg geschapen beeld van die aardige stuntelaar, die op voor mij nog altijd onbegrijpelijke gronden jaar na jaar de harten van het stemvee wist te verwarmen. Zelfs met een bobslee uit de baan vliegen zal niet meer werken. Laat staan het honkbalseizoen openen door de eerste bal te slaan, wat na 35 pogingen zou kunnen lukken.
De aardige stuntelaar bestaat niet meer; hij is de eeuwige kluns geworden.

De kritiek op Balkenende groeit, zo koppen verscheidene kranten. 1 op de 4 CDA-ers wil dat hij vertrekt. Zijn partij peilt een verlies van 35% van het zetelaantal. Lokale en regionale bestuurders uiten steeds vrijelijker, dat zij het verlies van hun zetel aan het gestuntel van het CDA-smaldeel in Den Haag wijten.
De aandelen van JPB kelderen in waarde. Het moment waarop de CDA-top zal besluiten tot verkoop over te gaan om het verlies nog enigzins te beperken lijkt niet ver weg meer.
Nederland lijkt bevrijd te zullen gaan worden van een marteling, die zij zich 8 jaar lang heeft laten welgevallen. Ik ruik een nieuwe nationale feestdag. En hoop, dat de eerstkomende 30 jaar niet opnieuw een vergissing zal worden gemaakt a la Balkenende.
Een zwarte bladzij in de politieke geschiedenis staat op het punt te worden omgeslagen. En God verhoede, dat er nog ooit naar wordt terug gebladerd.

vrijdag 12 maart 2010

[SCHIJN]DOOD

Het clubje oude wijze mannen heeft een lid verloren. The grand old men club kwam bij monde van Marcel van Dam [wisten jullie dat de inmiddels 70-er op diverse internetfora nog steeds wordt achtervolgd met zijn "Exota-verleden"?] en Harry Mulisch uitleggen, welk persoonlijk verlies maar ook welk verlies door Nederland werd geleden met het overlijden van Hans van Mierlo. En laat ik vooral benadrukken, dat ook ik vind dat met dat overljden van de bourgondische bon-vivant van Mierlo een markante man van ons heen is gegaan.
Ik kan me best voorstellen welk een verlies hij specifiek voor dat clubje oude mannen [waarvan andere leden niet bij name werden genoemd, maar waarvan ik denk dat ware hij nog in leven geweest ook Joop Den Uyl deel van zou hebben uitgemaakt] zal betekenen.
Het vaste wekelijkse samenkomen om onder het genot van een goed maal en ongetwijfeld ook zeer kwaliteitrijke drank de [politieke] problemen in Nederland onder de loep te nemen zal voor de resterende leden van dat clubje nooit meer hetzelfde zijn.
We kunnen zonder overdrijving zeggen, dat Nederland een staatsman heeft verloren die het sinds 1966 niet vergund is geweest zijn echte politieke idealen te verwezenlijken en die tot zijn laatste levensdag zorg voelde over de ontwikkelingen in het politieke speelveld in Polderije.
Het overlijden van van Mierlo [arme Conny] overschaduwt meteen een ander feit, wat je de schijndood van een binnen christelijke kringen als steeds meer glans krijgende omschreven politieke carriere kunt noemen. Spindoctor Jack de Vries had het allemaal zo prima uitgedacht. Het CDA diende weer "nieuws" te worden, diende weer "hot" te zijn op weg naar 9 juni. Dus werd Camiel Eurlings voorgelicht over de andere geneugten des levens buiten de politiek ["joh, Camiel, het wordt hoog tijd dat je eens achter de wijven aan gaat, man"] en geadviseerd om zijn politieke ambities een paar jaar in de ijskast te zetten. Zodat Balkenende in de komende maanden niet met "het kroonprins-syndroom" zou worden geconfronteerd en ongestoord zou kunnen gaan voor nog één periode van absoluut leiderschap en één rondje van premier zijn. Als destijds voor Balkenende zal het CDA zonder twijfel al een soort Bianca voor Camiel hebben geselecteerd. Camiel wordt geacht de komende 4 jaar stevig aan de gang te gaan, opdat hij tegen de tijd dat Balkenende ook zelf overtuigd is, dat het niet langer meer kan, "us Kamieleke" in de politiek kan terugkeren als de nieuwe leider van het CDA, die ook in andere opzichten zal hebben aangetoond zijn "mannetje" te staan.
De politieke schijndood van Eurlings lijkt echter een extra zwart randje te krijgen, doordat zijn vertrek na het definitieve vertrek van van Mierlo zich vrijwel geluidloos lijkt te gaan voltrekken.
En zo slaat het CDA publicitair alweer de plank flink mis en trekt de Vries zich de stekeltjes uit het hoofd. Terwijl Balkenende tot steeds groter algemeen vermaak "full steam ahead" blijft roeptoeteren.

zaterdag 6 maart 2010

THANK YOU WHEREVER YOU ARE

6_agnes_kant

Je was even authentiek als bevlogen. En daardoor een te gemakkelijk doelwit.
Bedankt voor alle energie, die je gaf. En voor het in beeld houden van wat SOCIAAL
werkelijk betekent.
Het ga je goed!

donderdag 4 maart 2010

STRATEGO BLIJFT EEN AMUSANT SPELLETJE

Hij had de keuze uit 2 mogelijkheden; D66 rechtstreeks aanvallen en zo proberen de vlucht van zijn achterban richting Pechtold te stoppen en liefst ongedaan te maken.
En er was een korte periode, waarin hij die strategie ook toepaste, maar al snel was duidelijk, dat het effect marginaal was.
Dus kwam de 2e optie in beeld: de "copy-paste"strategie. D66 had haar absurde groei in de peilingen tot ca. 25 zetels vooral te danken aan het Wilders-bashen, wat Pechtold perfect deed. En dus werd van de ene dag op de andere het [alleszins verdedigbare] besluit genomen om de PVV als een paria te betitelen. Nooit zou hij met Wilders aan tafel gaan zitten om de mogelijkheid van een coalitie te bespreken.
Met uiteraard de wetenschap, dat "nooit" in verkiezingstijd iets heel anders betekent dan in een formatieperiode. Want dan komen punten als "de kiezer wil ......" en "in het belang van dit land....." bovendrijven en het zijn juist die punten, die in de politiek als legitimatie voor liegen kunnen worden gebruikt.
Die verandering van strategie heeft gisteren uitbetaald. Het dan wel forse verlies viel toch alleszins mee; Amsterdam, Rotterdam en Den Haag bleven behouden. En in de gelijktijdig gehouden peiling kwam naar voren, dat concurrent D66 van die 25 virtuele zetels van nog maar kort geleden bleek te zijn gekelderd naar 15 zetels. Nog steeds alle reden tot grote tevredenheid in het D66-kamp, maar toch is men aldaar teruggezakt van virtueel echt grote speler tot een toekomstige bijwagen-positie van het nivo Groen Links en SP.
Wouter Bos heeft dus de juiste strategiekeuze gemaakt en verdient daarvoor vanuit PvdA-oogpunt alle lof. Maar mensen, die denken, dat dit enige garantie geeft naar de toekomst [9 juni e.v.] volharden blijkbaar in de zo langzamerhand ronduit stupide vergissing, dat strategie en uitvoering in de praktijk dezelfde dingen zijn.
Blijf scherp, zou ik tegen die mensen willen zeggen, want anders loopt u het risico in de aloude val van Wouter Bos te trappen. En dat willen we toch niet echt, is het wel?

dinsdag 2 maart 2010

INKOPPERTJE

Als je zelf de verantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van een toetsing, waaruit de gebleken geschiktheid van een kandidaat voor een goed betaalde bestuursfunctie in de bancaire sector naar voren is gekomen, hoe groot is dan de kans, wanneer je achteraf ten tweede male een uitspraak moet doen over diezelfde geschiktheid van die kandidaat én de wijze, waarop hij aan de uitoefening van die bestuursfunctie invulling heeft gegeven, dat je dan tot een negatief oordeel kan/wil komen?

Die vraag lijkt me gerechtvaardigd in de zaak-Gerrit Zalm.
De Nederlandsche Bank [verder afgekort tot Wellink] gaf destijds bij de voorgenomen overstap van Zalm naar de DSB-bank haar fiat. Wellink geeft ruim 3 jaar later na "zorgvuldig onderzoek" t.b.v. de commissie Scheltema aan, dat Zalm geen verwijten kunnen worden gemaakt aangaande de bedrijfsvoering en het ondernemingsbeleid, die in 2009 tot de roemloze ondergang van de melkkoe van Dirk Scheringa hebben geleid.
Wellink moet gedacht hebben: "Een inkoppertje." En hoe sterk zijn positie, ondanks de gebeurtenissen van de afgelopen 2 jaar, feitelijk nog steeds is, moge blijken uit het feit, dat de politiek bij monde van het kabinet en het CDA vrijwel onmiddellijk de opstelling van rapporteur Scheltema onderschrijft dat de conclusie van DNB als leidend moet worden beschouwd.
Maar ja, wat nu te doen met de AFM en Hansje Hoogervorst? Want die staat, nadat Wellink de bal keurig in het gewenste netje heeft gekopt, nog altijd te vlaggen voor buitenspel.

zondag 28 februari 2010

LENTEWIND

Waait het bij jullie op dit moment? Brult de wind door de straten, lanen en dreven?
Erwin Kroll had het gisteren over storm en forse windstoten, wat ons een mooie aanleiding leek om het zgn. strandwandelseizoen maar weer eens te openen. Het feit, dat de kalender bijna maart aanwijst helpt daar ook aan mee, want maart is een mooi moment [althans dat vind ik dan] om het wintergevoel af te schudden en met de kop in de wind de lente tegemoet te lopen. En niet voor de eerste keer meenden wij, dat het Wassenaarse strand daarvoor een mooie plaats zou zijn. En die storm erbij geeft toch altijd een apart effect; zoiets als "stoere Hollander trotseert de elementen" weet je wel. Storm_4klein_2  Begeleid door een veel lawaai veroorzakende branding, de zilte geur van de loodgrijze Noordzee opsnuivend en met de genadeloze wind op de kop of in de rug [ons strandwandelen bestaat in regel uit een retourtje] de winter uit je lijf en hoofd verjagen .... een jaarlijks terugkerende sensatie. Voor de goede orde: dit plaatje stamt uit een periode, waarin "stormpje weerstaan" toevallig in Bretagne [Quiberon om precies te zijn] plaatsvond.
Maar ja, als heel veel tegenwoordig is ook Erwin Kroll niet meer te vertrouwen. Geen noemenswaardige wind, kalm aanrollende brekers ..... de storm had zich al uitgeleefd op Biskaje en Bretagne [fraaie beelden zag ik in het journaal].
Wat restte was een relaxte wandeling [voorover hangen tegen de wind in was er niet bij] begeleid door de zilte geur van de inderdaad loodgrijze Noordzee. En verdomd, het kan suggestie zijn geweest, maar ik meende toch echt heel fragiel nog de geur van de lente te ontdekken. Wat me iets later in een wat afwezige maar ook toch wel verwachtingsvolle gemoedstoestand van het welverdiende kopje strandkoffie deed genieten.

vrijdag 26 februari 2010

CIRCUS WOUTER BOS

Het is niet te geloven maar toch waar. Het circus draait weer op volle toeren, maar van enige vernieuwing in het "programma" is nauwelijks sprake. Pauw&Witteman, De Wereld Draait Door, Nova ........ het zijn weer de private spreekbuizen van de PvdA geworden. Al of niet vergezeld van zijn hondsgetrouwheid en hondse volgzaamheid uitstralende onderdanen vertoont Wouter Bos zich overal. En omdat het verkiezingstijd is heeft Bos zijn menselijke masker weer opgezet. We zien hem als inlevende, luisterende, begrijpende, gevoelige, sympathieke man, die kritiek haast dankbaar incasseert en de schaarse complimentjes uiterst bescheiden naast zich opstapelt.
Ook na ontelbare malen je ogen te hebben uitgewreven blijft het beeld er één van een politicus, die haast op een sociaal-democraat gaat lijken.
Onderdeel van het circusprogramma [dit werd eerder in 2001 ontwikkeld en met doorslaand succes toegepast] is ook het richten van in het gif van de arrogantie en hoogmoed gedoopte pijlen op de "schrik van de natie", in dit geval de PVV.
Ik hou me maar vast aan de gedachten, dat elke over enige intelligentie beschikkende kiezer:

1. het huidige verkiezingsgezicht van Bos i.c. de PvdA probleemloos zal weten te leggen naast het gezicht, wat wordt getoond wanneer de man/de partij aan de macht is;
2. door de bralpartijen van de PVV en haar kopstukken [schiet me ineens te binnen: zou een politieke kopstukken tax niet iets zijn?] zal weten heen te prikken. Om zodoende onhaalbaar en onwenselijk te scheiden van noodzakelijk.

Het misselijkst van het hele spel werd ik deze week van demagoog Felix Rottenberg, die in DWDD op een schaamteloze wijze een potje "Femke Halsema opgeilen" ten toon spreidde. Een Progressief Front aan de macht met Femke als MP: Felix raakte bij de gedachte alleen al zo opgewonden, dat hij zijn pantalon maatje 56 erbij bevlekte.
Het circus draait weer ..... en gek genoeg blijft er publiek naar komen kijken, ondanks het al jarenlang identieke programma en ondanks alle fake-attracties, die het te bieden heeft.
Want ook al wordt er driftig gebruik gemaakt van ook de nieuwe media [You Tube is vergeven van de meest afstotende clips, waarin lokale eikels en eikelinnen zich van hun belachelijkste kanten laten zien] het blijft fake en het blijft oudbakken. Oh .... en uiterst irritant.

zaterdag 20 februari 2010

THE RISE AND FALL OF ZIGGY BALKENENDE

Het eerste wat bij me opkomt is "KWARTET" te roepen. Want ook versie 4.0 van Balkenende is omgevallen. Internetkwartet Maar zo'n [toch wel door groot enthousiasme ingegeven] uitroep zou niet kloppen; omdat versie 3.0, die werd geïmplementeerd na het vertrek van D'66 uit 2.0 [weet u nog wel?], nooit echt gevallen is. Dat kon niet én was dus een gelukkige bijkomstigheid voor JP de Grote, omdat 3.0 een zgn. "rompkabinet" is geweest wat kort regeerde op basis van het kip-zonder-kop-principe. Zoals ook versie 5.0, die inmiddels aanstaande is, zal zijn.
Geen kwartet, dan maar de associatie met die fraaie song van the late great Bob Marley, veelvuldig door andere groten uit de wereld van de echte muziek gecoverd. Ik doel op Demolition man, ook terug te vinden op die fraaie verzamelaar vol werk van Marley, uitgebracht onder de titel Legend. Dat laatste begrip kan ik persoonlijk iets minder soepel op JP de Grote toepassen, vrees ik.
Demolition man inderdaad, want wie in 9 jaar maar liefst 5 kabinetten verslijt [de Algemene Rekenkamer komt later vandaag met een rapport waaruit blijkt, dat de gemiddelde duur van een Balkenende-tje onder 2 jaar is uitgekomen] moet wel slopersbloed door de aderen hebben lopen. Welke veronderstelling nog aan kracht wint als je beziet, wat er in 1.0 t/m 4.0 ook maatschappelijk allemaal werd gesloopt. Niet persoonlijk door JP de Grote maar wel nadrukkelijk onder zijn leiding. De man's naam is aan 9 jaar slopen onverbrekelijk verbonden.

I'm a walking nightmare
An arsenal of doom
I kill conversation as I walk into the room
I'm a three line whip
I'm the sort of thing they ban
I'm a walking disaster boy
Tied to the tracks
And the train's just coming
Strapped to the wing
With the engine running
You say that this wasn't in your plan
Don't mess around with the demolition man>

Bob Marley zong het en het past prima, toch??????

Tja, ik ontkom er natuurlijk niet aan om ook iets over Wouter Bos te zeggen, vindt u niet? Die door te doen als hij heeft gedaan een forse hoeveelheid van het eerder verloren respect van mijn kant heeft teruggewonnen. Omdat hij er toch maar mooi in is geslaagd het CDA als de werkelijke "draaikont-partij" te ontmaskeren. Want het alsnog willen negeren van een mede zelf eerder genomen besluit [2007: in 2010 weg uit Uruzgan] en daarbij tegelijkertijd negeren van het standpunt van een ruime meerderheid van de 2e Kamer, dat is pas draaien. Een draai, ingegeven door een enorme arrogantie in combinatie met grootheidswaanzin, die erop was gericht Nederland een belangrijke speler op het internationale toneel te laten blijven. Met als kwaadste genius daarachter Maxime Verhagen, die eens te meer aantoonde er geen enkele moeite mee te hebben om keihard over lijken te gaan. Alles ter meerdere glorie van het CDA en JP & Maxime in het bijzonder.

Wouter Bos heeft zijn rug recht gehouden en verdient daarvoor stevige complimenten.
Ik laat puur voor hem diezelfde Bob Marley Get up stand up zingen.

Nederland was JP de Grote al veel langer zat. Een merkwaardige kronkel in het electoraat zorgde er desondanks voor dat er toch een Balkenende IV kon komen.
Nederland is het feitelijk aan zichzelf verplicht er voor te zorgen, dat de grootste brokkenmaker in de vaderlandse politieke geschiedenis nu echt van het toneel verdwijnt. Pas dan zal de natie echt de kans krijgen om dat nog altijd heftig opborrelende trauma van de ontbijtscene in het Witte Huis te verwerken en een plekje te geven. Want "all and all JP de Grote is also just another brick in the wall" [neen, die is niet van Bob Marley :)]
Het is aan de andere politieke partijen om die muur in de aankomende jaren met de grond gelijk te maken. Met de herrezen PvdA wat mij betreft voorop. Want is nu niet juist het enig goede moment om houvast te zoeken bij de al eerder hier behandelde Den Uyl-lezing van Wouter Bos, waarin hij zijn inkeer en dus alsnog boven gekomen afkeer van het neo-liberalisme tot uiting bracht? Verpest het nu niet opnieuw Wouter!

Neem inhoud van deze site over (XML)